-
Het leven heeft eigenlijk niet veel zin, toch doen we met zijn allen ontzettend ons best en confirmeren we ons continue aan de normen van de samenleving.
De eenzaat, die zich hieraan (gedeeltelijk) wenst te onttrekken loopt hierdoor het risico zichzelf buiten spel te zetten. Voor Meursault, het hoofdpersonage in dit boek, zelfs met fatale afloop.
Meursault bekijkt het leven van op afstand, de meeste gebeurtenissen lijken van hem af te glijden. Zijn moeder die hij in jaren niet bezocht heeft in de inrichting waar ze woont, sterft. Hij gaat wel naar de begrafenis, eerder uit zakelijke overwegingen, maar weigert haar nog te zien en hij laat geen traan.
De dag nadien begint hij een nieuwe relatie met een jonge vrouw. Maar op haar vraag of hij haar wel echt graag ziet moet hij het antwoord schuldig blijven. Ook hier speelt de enorme afstand die Meursault ervaart tussen zijn innerlijke zelf en de samenleving een grote rol.
Door “toevalligheden” pleegt Meursault een moord. In de rechtbank wordt zijn proces niet zozeer met feiten gemaakt maar zijn het vooral zijn karaktereigenschappen die uiteindelijk de strafmaat bepalen.
Iemand die niet huilt bij de dood van zijn moeder verdient niet te leven, is het verdict!
