Drie weken nadat ik erin begonnen was sloeg ik uitgeput maar met tegenzin de laatste bladzijde om van het eerste boek van ‘À la recherche du temps perdu’ van Marcel Proust.
Hoe bespreek je een boek waarin ogenschijnlijk niets gebeurd? Waarvan de schrijfstijl ervoor zorgt dat je meer dan eens, een zin niet 2 maar 5 keer opnieuw moet lezen ?*
Proust beschrijft met zoveel poëzie en humor het menselijk verlangen, liefde jaloezie,hoe we als mens omgaan met de tijd , wat kunst met ons kan doen en zo veel meer.
Ik wil de hele cyclus zeker lezen (en zeker nog een tweede keer) maar ik ben wel van plan om tussen elk boek één andere auteur te lezen. Kwestie van even op adem te komen ;)
![]() |
| From Drop Box |
Design by Simon Fletcher. Powered by Tumblr.
© Copyright 2010