Het verhaal is opgebouwd rond twee halfbroers Bruno en Michel, die door hun ouders in de steek zijn gelaten. Dat laat hun sporen achter. Bruno groeit op tot een pathetische sex-verslaafde, Michel wordt een briljant moleculair bioloog maar is helaas niet in staat om wezenlijk iemand lief te hebben.
Michel Houellebecq toont ons het menselijk deficit van de huidige liberale samenleving. Vooral de relationele problemen die de mantra “vrijheid blijheid” met zich meebrengt passeren de revue (alle hippie toestanden moeten het zwaar ontgelden).
Hij beschrijft dit op een dergelijke manier dat je als lezer soms hardop begint te lachen om nadien weer stilletjes medelijden te hebben met niet alleen Bruno of Michel maar met de menselijke soort in zijn geheel.
Houellebecq’s visie op de westerse samenleving heeft meestal een cynische toon en soms ontploft het verhaal helemaal in je gezicht toch kan ik het ten zeerste aanbevelen, een boek om niet snel te vergeten.
Elemenataire deeltjes komt terecht in de plechtige Canon van Bert ;-)
Design by Simon Fletcher. Powered by Tumblr.
© Copyright 2010