De meeste Languedoc wijnen moeten het vooral van hun kracht hebben maar deze Minervois van het domein Piccinni is verrassend elegant.
In de neus vooral (heel) veel zwart fruit en ook een lichte rooktoets . In de mond, zachte elegante tannines die perfect in evenwicht zijn met de aciditeit. Te koop bij uw Delhaize voor nog geen 6€! Heel knap!!

We wonen al enkele jaren in Gent maar waren nog nooit in de toren van’t Belfort geweest, tot vandaag!
Ideaal om even boven ‘t gewoel van de Gentse Feesten te vertoeven! En bovendien als Gentenaar gratis. Dat deed er mij aan denken dat we ons dringend in Melle moet laten domiciliëren.
De zonne schijnt veur iederien!
De ramp in fukushima vergelijken met de beweging van een vlinder is natuurlijk wat oneerbiedig, maar toen vrijdag @pompelmoentje constateerde dat de kokosmelk in verschillende Delhaize’s onbeschikbaar was door de ramp in Japan dacht ik direct aan deze theorie.
Nu ja we kunnen hier misschien eerder spreken van de “Olifant theorie”!
Op 4/04 werd ik bijna geëlimineerd door een aanval van enkele oorlogszuchtige sanseveria’s.
Ik verdenk een wereldwijde samenzwering!
Een sociaal netwerk dat zich aanpast aan de omgeving waar je bent en enkel focust op de mensen waarmee je werkelijk interageert lijkt me echt een vernieuwend idee.
De CEO van Color is alvast enthousiast!
Color Demo from Color Labs, Inc. on Vimeo.
Bij het bekijken van een vimeo clipje hoorde ik toevallig dit aanstekelijk liedje en was onmiddellijk verkocht. Gelukkig kon ik via Shazam achterhalen dat een zekere Sixto Rodriquez dit in 1970 op LP heeft gezet.
Het spookt nu al een paar dagen in mijn hoofd!
****
Het leven heeft eigenlijk niet veel zin, toch doen we met zijn allen ontzettend ons best en confirmeren we ons continue aan de normen van de samenleving.
De eenzaat, die zich hieraan (gedeeltelijk) wenst te onttrekken loopt hierdoor het risico zichzelf buiten spel te zetten. Voor Meursault, het hoofdpersonage in dit boek, zelfs met fatale afloop.
Meursault bekijkt het leven van op afstand, de meeste gebeurtenissen lijken van hem af te glijden. Zijn moeder die hij in jaren niet bezocht heeft in de inrichting waar ze woont, sterft. Hij gaat wel naar de begrafenis, eerder uit zakelijke overwegingen, maar weigert haar nog te zien en hij laat geen traan.
De dag nadien begint hij een nieuwe relatie met een jonge vrouw. Maar op haar vraag of hij haar wel echt graag ziet moet hij het antwoord schuldig blijven. Ook hier speelt de enorme afstand die Meursault ervaart tussen zijn innerlijke zelf en de samenleving een grote rol.
Door “toevalligheden” pleegt Meursault een moord. In de rechtbank wordt zijn proces niet zozeer met feiten gemaakt maar zijn het vooral zijn karaktereigenschappen die uiteindelijk de strafmaat bepalen.
Iemand die niet huilt bij de dood van zijn moeder verdient niet te leven, is het verdict!
